ساختار مالی (Financial Structure) به ترکیب و نحوه تأمین منابع مالی یک شرکت یا سازمان گفته می‌شود. به بیان ساده، ساختار مالی نشان می‌دهد یک واحد اقتصادی برای تأمین سرمایه مورد نیاز خود بیشتر از سرمایه مالکان (حقوق صاحبان سهام) استفاده می‌کند یا از بدهی (وام‌ها و تعهدات مالی).

 اجزای اصلی ساختار مالی عبارتند از:

1. حقوق صاحبان سهام (Equity)

   • سرمایه اولیه سهام‌داران

   • سود انباشته (سودی که تقسیم نشده و دوباره سرمایه‌گذاری شده است)

   • انتشار سهام جدید

2. بدهی‌ها (Debt)

   • بدهی‌های کوتاه‌مدت (مثل وام‌های بانکی یا حساب‌های پرداختنی)

   • بدهی‌های بلندمدت (مثل اوراق قرضه یا وام‌های مدت‌دار)

3. منابع ترکیبی

   • ابزارهایی مثل اوراق قابل تبدیل به سهام، سهام ممتاز و سایر اوراق ترکیبی که هم ویژگی بدهی دارند و هم ویژگی سهام.

 اهمیت ساختار مالی:

• تعیین سطح ریسک مالی (هر چه بدهی بیشتر باشد، ریسک نکول بیشتر می‌شود).

• تأثیر بر هزینه سرمایه (وام‌ها معمولاً ارزان‌تر از سرمایه سهام‌داران هستند اما ریسک را بالا می‌برند).

• اثرگذاری بر انعطاف‌پذیری شرکت برای تأمین مالی پروژه‌های آینده.

• تأثیر بر ارزش شرکت و بازده سهامداران.

به طور کلی، انتخاب ساختار مالی مناسب یک تصمیم استراتژیک است که به عواملی مثل اندازه شرکت، شرایط اقتصادی، نرخ بهره، دسترسی به بازار سرمایه و ریسک‌پذیری مدیران بستگی دارد